China en Hong Kong

In China is alles anders

Er is ongelooflijk veel cultuur in allerhande variëteiten, maar ook indrukwekkende, onvergelijkbare, landschapstaferelen, dorpen die aan de Efteling doen denken en heerlijk eten! Dit op twee na grootste land ter wereld met een beschaving die in tijdsduur onovertroffen is, meer dan 3000 jaar oud, en met immense tegenstellingen in landschap, bevolking en levenswijze heeft meer fascinerends te bieden dan een mens kan bevatten. Niet alleen de wereldwonderen in superlatieven: het grootste verdedigingswerk ter wereld, de Chinese Muur, een van meest mysterieuze plaatsen, de Verboden Stad, een van de meest opzienbare ‘kunstuitingen’, de levensgrote Terracotta krijgers. Maar misschien nog meer adembenemend zijn de mensen, de volstrekt andere levenswijze en normen, de kleurrijke etnische minderheidsgroepen. Ontmoet de tijger die is ontwaakt!

Praktische informatie

  • Oppervlakte
    9.956.960, 282x Nederland.
  • Taal
    Mandarijn-Chinees.
  • Klimaat
    Zeer divers: subtropisch, gematigd, woestijn.
  • Beste reistijd
    Maart tot mei. September tot november.
  • Geld
    Yuan.
  • Tijdsverschil
    7 uur later.

Hoogtepunten van China en Hong Kong

China verandert

De Chinese cultuur is een van de oudste ter wereld. Reeds in 1700 v Chr., onder de Chang-dynastie, konden de Chinezen bijvoorbeeld porselein en bronzen wapens maken, beheersten zij de kunst van het schrijven en hadden zij al een hele reeks grote steden gesticht. En al rond 600 v. Chr. beschouwden zij zich als een uitverkoren volk, onder een keizer die de ‘Zoon des Hemels’ was. De Chinezen noemden hun land ‘het Rijk van het Midden’. Voor hen was China het Centrum van de wereld. Na eeuwen van isolement en tientallen jaren van interne strijd, streeft dit gigantische, intrigerende, land nu naar de ontwikkeling van zijn achtergebleven economie.

Dat China een wereldmacht is met de een van de snelst groeiende economieën en zeker in de grote steden niet meer achterloopt, wordt al snel duidelijk bij een bezoek. Er is welvaart, alles is er te koop, de meest trendy merken, winkels en disco’s bepalen het straatbeeld in Beijing. Op elke hoek een McDonald’s, wolkenkrabbers, schreeuwende lichtreclames, goede wegen, net zoveel mobieltjes en files als in het westen, en veel modebewuste, goed opgeleide jongeren die bijna allemaal Engels spreken. In iedere stad is wel een barstreet te vinden om uit te gaan in leuke cafés en karaoke-bars  (vraag de locals!).

Oude wijken worden in razendsnel tempo afgebroken om plaats te maken voor moderne nieuwbouw, de ene na de andere vinexlocatie schiet uit de grond. Het China dat voorkomt in de fantasie van de westerlingen is in werkelijkheid aan het verdwijnen. Slechts op het afgelegen platteland is dat nog te vinden. In de ontelbare tempels en in een soort ‘openluchtmusea’ als de districten Yuyuan en Qibao Village in Shanghai en het Hutong-district in Bejing, waar kunst en kitsch, barretjes en kleine restaurants elkaar afwisselen om de toerist te behagen. Een mengsel van echt en namaak.

De hotels in de grote steden zijn prima, geheel volgens Westerse maatstaven. De toeristische infrastructuur, zeg maar de ‘hardware’, is in orde, maar de ‘software’ kan nog wel eens wat te wensen overlaten. Dat is vooral een managementprobleem, dat heeft te maken met de mentaliteit, regels en levensstijl van de Chinezen. Er wordt echter hard gewerkt aan verbeteringen en geld verdienen is in China absoluut geen vies woord meer. Politiek gezien is het land nog steeds communistisch, de Communistische Partij heeft het bestuurlijk nog steeds voor het zeggen, maar dat wordt losgekoppeld van het dagelijkse leven en de economie. Bovendien is de doorsnee Chinees helemaal niet zo politiekbewust meer. Men vindt dat eigenlijk maar saai en gaat z’n eigen gang. In de steden zijn de communistische slogans ook verdwenen. Hoewel u daar in het openbaar nog wel regelmatig gezamenlijke gymnastiekoefeningen en andere groepsactiviteiten kunt zien.

Beijing

Tai-chi, mahjong, kappers op straat en veel fietsers. Maar ook moderne hotels, winkels en veel auto’s. Beijing is bezig aan een opzienbarende inhaalrace, maar in deze miljoenenstad blijven veel tradities toch nog overeind.

De tempels en paleizen in Beijing zijn uitgestrekte complexen met pleinen en fraai versierde gebouwen. De houten gebouwen zijn vaak donkerrood geschilderd en hebben gelaagde daken met dierenfiguren erop. Cijfers, kleuren en dieren: het lijkt wel of alles een speciale betekenis heeft in China. Geel was de kleur van de keizer, vandaar de gelige daken in de Verboden Stad. Rood is de kleur van geluk, vandaar dat veel bruidjes in het rood gekleed gaan. Blauw symboliseert de hemel, vandaar de blauwe dakpannen op de muur rond de Tempel van de Hemel. Van de getallen zijn vijf en vooral negen van oudsher favoriet. Daarom staan er negen pilaren of een veelvoud daarvan in de Tempel van de Hemel en worden de daken in de Verboden Stad gesierd met meestal negen dierenfiguren. Ook dieren hebben een speciale betekenis. De draak bijvoorbeeld was het symbool van het keizerrijk, schildpadden en kraanvogels zijn symbolen van een lang leven en leeuwen zinnebeelden van keizerlijke macht. Er zijn in totaal 12 ‘geluksdieren’ die veelvuldig afgebeeld worden.

De Verboden Stad en Zomerpaleis

De mensen in Beijing bewonderden de van een twaalf meter hoge muur verzegelde woonplaats van hun keizer ooit als purperstad. Want het is purper wat zij zagen op heldere dagen als de zon op de sierlijke pannendaken viel. Maar geen Chinees die niet een of andere functie in het paleis had of was uitgenodigd, mocht de pracht van nabij aanschouwen. De heerser zag zich als vanzelfsprekend ‘middelpunt der wereld’, en met stokslagen werd iedereen bestraft die niet een grote boog maakte om dit heiligdom. Uit die tijd stamt het dat de buitenlandse bezoekers het paleiskwartier ook nu nog met de in het westen gebruikelijke naam ‘Verboden Stad’ aanduiden.

De Verboden Stad, gebouwd door de derde Mingkeizer in de 15e eeuw, is zo uitgestrekt dat u daar minstens een halve dag kunt besteden en dan nog keuzes moet maken. In het totaal bevat het paleis-kwartier 9000 verschillende vertrekken. Alleen al voor de talloze eunuchen en concubines waren in de loop van de eeuwen steeds nieuwe onderkomens gebouwd. Naar oude traditie mocht elke keizer drie hoofdvrouwen, zes zogenaamde favorieten en 72 bijvrouwen hebben, maar enkele ‘zonen des hemels’ hadden zelfs het ongelooflijke aantal van 2000 concubines! Wie binnenkomt aan de zuidkant vanaf het Tiananmenplein, loopt via verschillende poortgebouwen en pleinen naar drie grote ceremoniële hallen. De beroemdste is de Hal van de Hoogste Harmonie, een reusachtige houten constructie uit de 17e eeuw, waarbij ieder gebruik van spijkers achterwege is gebleven. De hal is 35 meter hoog, en het dak wordt door 24 kampferhouten zuilen gedragen, waarvan de helft van een goudlaag is voorzien. In het midden staat op een palisander-podium de eveneens vergulde keizerstroon onder een aan het dak aangebrachte gouden draak.

Interessant is het woongedeelte dat aan de noordkant ligt met de ingerichte keizerlijke vertrekken. Het is een overweging waard om uw bezoek aan deze kant te beginnen, omdat dit het meest bezienswaardige deel is en u dan nog fris bent en tegen de grote stroom bezoekers inloopt. Waar u de Stad ook binnengaat, wanneer u enig gevoel voor cultuur en historie heeft, zult u een siddering van voyeurisme en opgewondenheid ervaren op deze plek waar de laatste, 24e, keizer pas begin vorige eeuw werd afgezet. De Verboden Stad bevat ook diverse musea, zoals een kunstgalerie en een klokken- en een keramiekmuseum.

Het Zomerpaleis ligt net ten noordwesten van Beijing aan het grote Kunmingmeer. Hier kwam de keizerlijke familie in de zomermaanden. De gebouwen zijn wat soberder dan in de Verboden Stad en ook veel nieuwer: het meeste is aan het eind van de 19e eeuw herbouwd. Er is veel moois te zien, zoals de lange overdekte wandelgalerij met beschilderde plafonds, de collectie theaterkostuums en oude rijtuigen en de ingerichte vertrekken van de keizer, keizerin en concubines.

Tempel top drie

De drie mooiste tempels van de stad zijn de Tempel van de Hemel, de Lamatempel en de Confuciustempel. De Tempel van de Hemel ligt in het grote Tiantanpark. De keizer kwam er jaarlijks offers brengen en bidden voor een goede oogst. De offerplaats en vooral de ronde tempel met een in drie delen gelaagd dak zijn bijzonder.

De Tibetaanse Lamatempel is gehuisvest in een 18e eeuws paleis. U loopt via vier pleinen en prachtig versierde paviljoens naar het laatste gebouw waarin een 26 meter hoog boeddhabeeld staat. Er wordt veel gebeden en wierookstokjes vinden er gretig aftrek.

De Confucius Tempel was niet zozeer een religieuze plaats als wel een plaats voor studie. De gebouwen zijn wat vervallen, maar sfeervol. De demonstratie van oude Chinese muziekinstrumenten draagt bij aan die sfeer. Verrassend is de fraaie expositie over de stad Beijing in een bijgebouw.

Op pleinen en in parken

De afmetingen en het besef van de historische gebeurtenissen die zich hier hebben afgespeeld, maken het Tiananmenplein indrukwekkend. Het is er dan ook altijd druk. De omringende gebouwen zijn niet bepaald fraai: grijze communistische bouwwerken zoals het museum en de hal van het volk. Mao is alom aanwezig, zijn portret siert de muur van de Verboden Stad en in het mausoleum kunt u zijn lichaam zien: wel van grote afstand en stilstaan mag niet. Het wordt nog elke dag bezocht door lange rijen Chinezen. Het is niet te geloven dat hier nog niet zo heel lang geleden, in 1989, een studentenopstand bloedig in de kiem werd gesmoord.

Het sociale leven speelt zich voor een groot deel in de buitenlucht af: kaarten of mahjong spelen aan een wankel tafeltje, een nieuwe coupe laten knippen op een stoeltje op het trottoir en zangvogels (een populair huisdier) kopen bij de mannen met vogelkooien. In de vroege ochtend en avond is het leuk om een kijkje te nemen in een van de parken, er wordt dan volop aan tai-chi gedaan of stijldansen.

Moderne wijken en kleurrijke volkswijken

Opvallend is het verschil tussen nieuwe wijken en de volkswijken. In de eerstgenoemde zijn de kernwoorden schoon en duur en in de laatstgenoemde levendig, authentiek en goedkoop. In de volkswijken, zoals Dazhalan en de buurt ten oosten van de Verboden Stad, vindt u nog veel ‘hutongs: steegjes met daarin traditionele huizen, die bestaan uit meerdere gebouwtjes rond een rechthoekige binnenplaats. In Dazhalan Jie, een met kleurrijke slingers en lampionnen versierde straat, winkelt de gewone Chinees. In het moderne stadsdeel vindt u de grote warenhuizen en luxe winkels, zoals het Sun Dong An winkelcentrum.

Van de musea in de stad is vooral het Museum van de Chinese Geschiedenis aan het Tiananmenplein de moeite waard. Het herbergt een schitterende collectie kostbare voorwerpen, onder andere uit de tijd van de Ming- en Qingdynastieën. Het aangrenzende Museum van de Revolutie geeft een overzicht van de turbulente periode 1911 tot 1949.

De wonderlijke Chinese Muur

‘Daar in de mist stond de Chinese Muur, reusachtig, majestueus, stil en afschrikwekkend.’ (W. Somerset Maugham). De muur, gelegen in het midden van Noord-China met een lengte van ca. 7.250 kilometer en op sommige plekken wel 10 meter hoog, is veel meer dan alleen geschiedenis, veel meer dan een herkenningspunt – hij is een wezenlijk onderdeel van de geografie van China, van Azië, van de wereld, en zelfs daarbuiten. Bij de bouw van de muur, gedurende ca. 2000 jaar, waren naar schatting meer dan een miljoen soldaten, gevangenen en anderen betrokken. Het is misschien wel het omvangrijkste bouwproject dat ooit is ondernomen.

De Muur werd in wezen gebouwd om aanvallers uit het noorden te weren. En naast een hoofdverdedigingslinie, die zich van de steppen van Toerkistan 3450 kilometer oostwaarts uitstrekt tot aan de kust van de Gele zee, zijn er nog talrijke nevenmuren, die parallel aan buitenste grensweringen lopen of als delen voor bijzondere bescherming van bepaalde grensgebieden dienden. Vanaf de maan bezien lijkt de muur zo een grote krabbel. Met het echt grote werk van de muur begon men in de derde eeuw voor Christus tijdens de regeringsperiode van Qin Shi Huangdi, de ‘Eerste Keizer van China’. De tot in de 17e eeuw durende bouw heeft aan honderduizenden mensen het leven gekost.

De bouwwerkzaamheden verliepen dwars door het land, over bergen en dalen. In verzengende hitte en in ijzige koude moesten de bouwmaterialen getransporteerd worden: zware bakstenen van 10 kilo en gehouwen rotsblokken. Bijna elke 100 tot 200 meter bouwde men een wachttoren en over de totale muur zijn dat er bijna 20.000. Door rooksignalen op de toren of het hijsen van een vlag kon men het naderen van de vijand doorgeven, zodat de eigen troepen in stelling gebracht konden worden. En die konden op de geplaveide muren sneller in actie komen dan de vijand in het open terrein. Steeds weer stelde de muur over heel lange perioden de vrede zeker en werd het een symbool van nationale eenheid. Maar niet altijd kon de vijand geweerd worden. Zo wist ondanks de muur de gevreesde Mongolenleider Dzenghis Khan China in het jaar 1211 met zijn ruiterhorden binnen te vallen.

 

Het lemen leger in Xi-an: Monument der Mateloosheid

Het onderaardse leger behoort tot het gigantische bouwwerk van een mausoleum dat in de 3e eeuw voor onze jaartelling Qin Shi Huangdi, die zichzelf de titel Eerste Keizer van China had gegeven, door 700.000 dwangarbeiders liet bouwen. Boven het keizersgraf hoopten slaven een meer dan 50 meter hoge berg van gestampte leem op, die met cipressen en fijne sparren werd beplant. Binnen zichtafstand van deze heuvel, waar tegenwoordig fruitbomen staan, deden de bronnenbouwers voor grondwater in 1974 hun opzienbare vondst in de buurt van de regiohoofstad Xi’an. Archeologen hebben inmiddels 8000 levensgrote terracotta-krijgers ontdekt, met vaak levendige en veelsoortige gelaatsuitdrukkingen. Men krijgt de indruk dat voor de sculpturen mannen uit alle stammen van het reusachtige rijk model hebben gestaan.

Er zijn brede, Mongools aandoende gezichten, mannen met een opvallend hoog voorhoofd of een markante neus. Van bijzonder individuele vormgeving zijn de gezichten van de officieren. Van artistiek hoog niveau zijn ook de terracotta-paarden. Meestal met open mond, gesperde ogen en gespitste oren wekken ze de indruk van ongetemde kracht. Om deze duizenden figuren te maken, moet van vooraanstaande kunstenaars en dozijnen pottenbakkers gebruik zijn gemaakt. Het vermoeden is dat de keizer onder de aarde zijn ganse leger bij zich wilde hebben, weliswaar van leem, maar wel levensgroot, om zijn praalgraf te bewaken.

Zo veel gezichten in Yunnan

De Chinese provincie Yunnan mag dan rijk bedeeld zijn met natuurschoon, het boeiendste aan een bezoek aldaar is toch wel de ontmoeting met de vele etnische minderheden. Yunnan telt 24 volkjes en volkeren met elk hun eigen historie en hun eigen vaak kleurrijke kleding. De zuidwestelijke provincie, in oppervlakte meer dan 10 keer zo groot als Nederland, is een bont palet van culturen, religies, rituelen en gebruiken. Met Vietnam, Laos, Birman en Tibet ‘om de hoek’ is Yunnan een vergaarbak van culturen en volkeren die zich eeuwenlang niets van grenzen aantrokken. Een reis door Yunnan voert niet alleen langs vele landschappen, met de besneeuwde uitlopers van de Himalaya in het noorden en tropisch regenwoud in het zuiden, maar ook langs vele gezichten. Wie ooit dacht dat alle Chinezen op elkaar lijken, weet na Yunnan wel beter!

Een van de hoogtepunten van de provincie is vanuit heel Lijang zichtbaar. Boven elk dak steekt de gekartelde witte bovenkant van de 13-toppige Sneeuwberg van de Draak van Jade uit. De hoogste top (5597 meter) is nog door geen enkele beklimmer bedwongen, maar luie toeristen kunnen zich met een moderne kabelbaan naar 4500 meter tillen. Wie geen zuurstof bij de kassa heeft gekocht, staat de eerste tien minuten op zijn benen te trillen.

Lijang

Vanuit de bergen stromen vele riviertjes naar Lijang, gelegen op 2500 meter. De oude binnenstad lijkt met zijn labyrint van stroompjes, beken en kanalen wel een Chinese versie van Giethoorn. De geheel gerestaureerde oude stad werd in 1996 nog beschadigd door een zware aardbeving, maar de traditionele houten Naxi-huizen, met twee verdiepingen en gebouwd rondom een binnenplaats, bleken beter bestand tegen de zware schokken dan de moderne betonnen gebouwen en staan nu te pronken op de Werelderfgoedlijst van Unesco.

De noordelijke stad Lijang is een interessante, aangename, bestemming, waar het beste te vinden is van wat Yunnan te bieden heeft. Het heeft zelfs echte terrasjes, en die vindt u niet veel in China, waarop u voor een klein prijsje een kolossale fles lekker, Chinees bier kunt drinken. In het prachtige oude centrum zijn het veelal de Naxi vrouwen die de winkels uitbaten. Maar er zijn er ook die de straten vegen of de was doen in een van de vele riviertjes die het plaatsje zo aantrekkelijk maken. Forse vrouwen zijn het, met een pet op het grote ronde hoofd en een blauw hemd en blauwe broek aan. Bij de Naxi hebben de vrouwen het voor het zeggen. Ook in hun taal is de dominante positie van de vrouw merkbaar. Het woord voor ‘steen’ met daarbij de toevoeging ‘vrouw’ betekent ‘rots’, staat er ‘man’ bij, dan het betekent het ‘kiezel’. De kost verdienen de Naxi vaak met maïs, die op grote, staande houten rekken gedroogd wordt.

Rijdend naar Dali, glijdt het landschap langzaam voorbij. En het is móói, afwisselend, met scherpe contouren, want de lucht op zo’n 2000 meter hoogte is blauw en helder als glas. Groen zijn de rijstvelden, soms in terrasvorm tegen een berg aan. Langs de weg lopen Chinezen met handkarren of ze zitten op een kar die door een karbouw getrokken wordt. Op weg naar een volgend dorp of stadje, met langs de straat de ‘open deur-winkels en – werkplaatsen‘ op rij. Van oude huisjes zijn de muren vaak nog van blokken turf gebouwd. En niemand lijkt er haast te hebben.

Dali

Een andere minderheid bepaalt het beeld in Dali, dat in het Noordwesten van Yunnan ligt. Het zijn de Bai, die 32 procent van de bevolking uitmaken. Kleine, sierlijke mensen, die vaak kleurrijk gekleed gaan in een strak hemd met hoofdtooi in hard blauw en roze. In de dorpen rondom Dali houden veel Bai-vrouwen zich nog steeds bezig met het vervaardigen van bloemenkleden. Ook Dali ligt hoog, op 2000 meter. Het is een mooie, open, groene en gezellige stad met een stadsmuur. Hier en daar een pleintje waar gezellige terrasjes zijn, en waar wat oudere Chinezen met elkaar zitten te kletsen, te roken of een spelletje doen. In een ander straatje kun je zomaar naar een pleintje achter een restaurant geroepen worden, waar een groepje Chinezen vol verve muziek zit te maken, op voor ons vaak onbekende instrumenten en er – zo hoort dat in China – wat schel bij zingen. Dali is beroemd vanwege de San Tadrie lichtgeel gekleurde pagodes van een bijzondere elegantie, waarvan de oudste, uit het jaar 850, 70 meter hoog is. Tegenover de pagodes ligt het diepblauwe Erhai-meer.

Kunming en het Stenen Woud

Ook de hoofdstad van Yunnan, Kunming, is een smeltkroes van 2,5 miljoen vertegenwoordigers van verschillende volkeren. Vanuit heel de provincie zijn ze naar de stad getrokken in de hoop op welvaart. Het levendige centrum met een relaxte sfeer is een contrastrijk allegaartje. Spiegelende hoogbouw en overdekte winkelcentra waar de laatste Italiaanse mode te koop is, worden afgewisseld met openluchtmarkten en krakkemikkige houten huizen. Kunming is vooral een plek om te winkelen, goed te eten, uit te gaan en om vanuit hier het beroemde Stenen Woud te bezoeken: torenhoge pieken van bizar gevormd grijze kalksteen, 270 miljoen jaar geleden ontstaan door erosie.

 

Festivals

Met enig geluk en planning heeft u de kans om een schitterend festival van een of meerdere minderheidsgroepen mee te maken, een unieke belevenis! Met name in Kaili of omgeving, gelegen in de zuidwestelijke provincie Guizhou, waar veel etnische groeperingen wonen, heeft u gelegenheid een festival bij te wonen. Hier worden jaarlijks ca. 130 festivals met stierenvechten, paardenraces, muziekspelen op lange fluiten, (komische) opera, zangwedstrijden, gehouden.

De mensen zijn daarbij in hun mooiste kleren en sieraden uitgedost, hetgeen een lust voor het oog is. Te meer daar u ze ongegeneerd kunt bewonderen, omdat de festivalgangers zelf volledig opgaan in het spektakel en zich nauwelijks iets aantrekken van buitenlandse bezoekers. Kortom: iedereen is op zijn eigen manier volop aan het genieten, wat aan het schouwspel een extra dimensie geeft en die je zelden meemaakt omdat je je op andere plaatsen vaak een indringer voelt. Vaak gaan de mensen zelfs graag op de foto, omdat zij, volkomen terecht, trots zijn op hun wonderschone verschijning.

Boottocht in kunstenaars-inspirerend gebied

Het is heel bijzonder om over de rivier De Li van Guilin naar Yangshuo te varen, door het adembenemende, dichtbegroeide karstlandschap met zijn rijstvelden en verstilde dorpjes. De opmerkelijke hoog oprijzende, kegelvormige bergen zijn door de eeuwen heen een van de belangrijkste inspiratiebronnen voor Chinese kunstenaars geweest. Er is weinig fantasie voor nodig om de daaraan gegeven namen zoals de Olifantslurf-berg, de Verfkwast-berg, Hanengevecht-berg te herkennen. Het is heerlijk relaxed om te varen langs bamboebossen, in nevel gehulde rotsformaties en schilderachtige valleien. Af en toe komt u vissers tegen die op een opmerkelijke manier vis vangen, namelijk met getrainde aalscholvers; een touwtje om hun nek voorkomt dat ze de vis opeten.

En nog zoveel meer

Een land dat 280 keer zo groot is als Nederland biedt natuurlijk oneindig veel reismogelijkheden, zoals bijvoorbeeld het volgen van de zijde-route met de schitterende plaats Turpan, een bezoek aan Binnen-Mongolië met de Boeddhistische grotten van Bingling en Xiahe met het belangrijkste Tibetaanse kloostercomplex buiten Tibet. Labrang, het Tibetaans Hoogland met het grootse boeddhabeeld van wel 70 meter hoog in Leshan en Lhasa, de hoofdstad van Tibet, en de Yangtze-regio met de wereldberoemde havenstad Shanghai, waar u zult genieten van de koloniale gebouwen, Franse wijk en ongekende levendigheid.

BEVOLKING & GODSDIENST

China is reeds 2000 jaar lang de volkrijkste natie ter wereld. Er wonen 1,3 miljard mensen.

Ter onderscheiding van de minderheidsvolken noemen de Chinezen zichzelf  ‘Kinderen van de Han’, naar het grote heersershuis dat rond het begin van onze jaartelling vier eeuwen lang het rijk regeerde. Zuidelijke Chinezen worden ook wel Tangren (Mensen van de Tang) genoemd, omdat tijdens deze dynastie (618-906) velen naar het zuiden migreerden. De meeste Chinezen zijn zich bewust van een groot onderscheid tussen de noordelingen en de zuiderlingen. Zo is de taal in het noorden tamelijk homogeen. Bijna iedereen spreekt een of andere vorm van wat gewoonlijk ‘mandarijns’ wordt genoemd.

In het zuiden daarentegen zijn vele dialecten ontwikkeld en blijven bestaan, doordat minderheden zich hier in bergen en dalen en onherbergzame streken hebben weten te handhaven en werkelijke integratie eeuwenlang hebben voorkomen. De noordelingen zijn gemiddeld ook zo’n vijf centimeter langer dan de mensen in het zuiden en gewoonlijk ook zwaarder gebouwd. De wederzijdse betiteling is niet direct vleiend. De inwoners in het noorden noemen hun zuidelijke landgenoten apen, die op hun beurt de noordelingen gestoomde broodjes vinden. Het zuiden is eeuwenlang het meest welvarende deel van China geweest. Lineages en clans waren hier belangrijker dan in het noorden. Terwijl in het zuiden de meeste mensen pachtboeren waren, werd het noordelijke land voornamelijk door kleine vrije boeren bebouwd.

Naast het Han-volk, de etnische Chinezen – dat 93,3% van de gehele bevolking uitmaakt, wonen er 55 erkende minderheden in China en nog eens 880.000 niet nader geïdentificeerde ‘volken’, die tezamen voor de overige 6,7% verantwoordelijk zijn. De criteria om een bepaalde bevolkingsgroep als officiële minderheid te erkennen zijn – naast een etnische identiteit – een eigen taal, eigen gebruiken en een eigen historische traditie. De bevolkingsomvang van de minderheden varieert enorm. De Hezhe in het noordoosten tellen maar zo’n 1500 zielen, terwijl er anderzijds bijna evenveel Zhuang zijn als Nederlanders: ca. 15 miljoen. De minderheden bewonen bijna het hele westelijke deel van China, met andere woorden, de strategisch belangrijke grensgebieden. Daarbij zijn deze streken ook van economisch belang, aangezien er grote hoeveelheden mineralen in de grond zitten. Vandaar dat de regering er bijzonder veel aan gelegen is om de verhouding met de minderheden goed te houden, waarbij deze enerzijds redelijk autonoom kunnen zijn en er anderzijds tendensen tot afscheiding voorkomen moeten worden.

Vaak wordt gesproken van de ‘drie grote religies van China, waarbij dan wordt gedoeld op het confucianisme, het daoisme en het boeddhisme. Enkele kanttekeningen zijn hierbij echter op z’n plaats. Ten eerste is het confucianisme eigenlijk geen religie, maar een maatschappij-filosofie. Ten tweede is het daoisme pas tijdens de Han-dynastie in gevulgariseerde vorm in een religie veranderd. In de derde plaats is boeddhisme geen Chinese godsdienst, maar uit India afkomstig. Tenslotte hebben de voorgenoemde ‘religies’ in elk geval vanaf de Tan-dynastie (618-906) concurrentie gekregen van islam en christendom, met tegenwoordig elk ca. 2% aanhangers. Officieel heeft het merendeel, 68%, geen geloof. Er zijn ca. 20% confucianen, en 6% boeddhisten.

De Chinese taal kent eigenlijk geen woord voor ‘religie’. Traditioneel spreekt men van een ‘leer’. Terwijl de Westerse godsdiensten van een historische openbaring en schepping uitgaan en in een Dag des Oordeels geloven, gaat het Chinese religieuze denken uit van een eeuwige wereld zonder allereerste begin en definitief einde, die wordt beheerst door een haar immanente wetmatigheid die uit zichzelf al het gebeurde bepaalt. In het Chinese denken vormen hemel, aarde en mens de drie componenten van een enkelvoudig Al. Alle verschijnselen van de kosmos hebben hun parallel in het fysieke, geestelijke en zedelijke leven van de mensen. De officiële verering richtte zich minder op bovennatuurlijke wezens dan op wijzen en helden. Dit waren gewone stervelingen die de eerbewijzen van een cultus hadden verdiend, omdat zij met hun uitvindingen en daden tot weldoeners van de mensheid waren geworden.

China’s belangrijkste denkschool is gesticht door Kong Fuzi (Meester Kong; 551-479 v. Chr.), in het Westen beter bekend in de door Europese missionarissen verbasterde vorm Confucius. Het gedachtegoed van Confucius is te omschrijven als een religieus-filosofische systematisering van reeds bestaande opvattingen die tot een sociaal-etische levensbeschouwing leiden. De grondslag van zijn ethiek was dat de mens van nature goed is en dat al het kwaad bij hem is ontstaan door een gebrekkig inzicht. Het beste middel om inzicht te verkrijgen vormde de studie van het verleden. De historische gebeurtenissen waren de gegevens waaruit men lering behoorde te trekken.

 

 

Hong Kong

De SAR (Speciale Administratieve Regio van China) Hongkong bestaat uit het gelijknamige eiland ten oosten van de Zhujiang-rivier, het Kowloon-schiereiland en ongeveer 230 eilandjes, waarvan het merendeel niet bewoond is, en de New Territories. Hongkong staat bekend als een plaats waar men nooit slaapt, waar je goed kan shoppen, feesten en eten: de heerlijke Kantonese keuken met zijn befaamde dim sum is rijk vertegenwoordigd. Deze voormalige Britse kroonkolonie is voor China een handelscentrum, een sluis met de rest van de wereld en heeft een hoge mate van autonomie met een eigen grondwet. Het is een bruisende stad met een perfecte symbiose tussen oost en west. Moderne architectuur, maar waar bij de bouw wel rekening is gehouden met de berggeest fengshui. Hierdoor kan je een gat middenin een flatgebouw aantreffen om de berggeest het uitzicht niet te ontnemen.

De wetten van fengshui stellen verder dat alles met elkaar moet samenhangen en dat je dus bij de vorm en compositie van een gebouw goed moet kijken naar de omgeving. Zo moest de Bank of China zijn scherpe hoeken, bedreigend voor andere gebouwen, bijvoorbeeld compenseren met veel stromend water en visvijvers. Ook zijn er kleinere gebouwen, die zich tegen hun meer imposante buren verdedigen door kanonachtige apparaten op het dak te plaatsen. En alle hoofdkantoren van de grote ondernemingen bevinden zich in Central, omdat dat volgens fengshui een goed gebied is om zaken te doen.

De wolkenkrabbers staan tegenover sfeervolle tempels, zoals de Man Mo tempel, en smalle Chinese straatjes. Een “Duk-Ling” boottocht is dan ook aan te raden: de combinatie van zo’n nostalgische boot langs de moderne skyline is erg leuk. Deze skyline is overigens vooral ’s avonds heel mooi vanaf het puntje van Kowloon, waar u een prachtig uitzicht heeft op Hongkong Island. Of vanaf Victoria Peak dat u kunt bereiken met de tandradtram, die in een hoek van wel 45 graden de steile berg opgaat.

En dan zijn er natuurlijk de markten, zoals Stanley markt, weliswaar nogal toeristisch, Ladies markt en Temple Street nachtmarkt met veel namaakspullen van bekende, dure merken. Hong Kong is een winkelparadijs voor velen, alles is er te koop.

Om de hectiek even te ontvluchten, is het aan te raden om een powerboat-trip te maken rondom New Territories, te zonnen op witte stranden of te snorkelen in het heldere water. Op Lantau Island, met de ferry in slechts 30 minuten te bereiken, valt de grootste Boeddha ter wereld, die in de buitenlucht zit, te bewonderen in het Po Lin Monastery. Maar u kunt ook enkele andere eilanden bezoeken, sommige zijn zeer geschikt voor natuurliefhebbers die graag een stevige wandeling maken. Ook leuk is om een tochtje per sampan door het havengebied te maken of heerlijke verse vis te eten – u maakt uw keuze uit de vele aquaria met dagverse vis – in het vissersdorp Sai Kung, aan de oostkust van New Territories, waar de boulevard bezaaid is met visrestaurants.

BEVOLKING & GODSDIENST HONG KONG

Er wonen bijna 7 miljoen mensen in Hong Kong. De Chinese bevolking is voornamelijk boeddhistisch. Ook zijn er veel aanhangers van het confucianisme en daoïsme en grote groepen christenen en moslims, kleine gemeenschappen hindoes, joden en sikhs.

 

Wetenswaardigheden Hong Kong

Oppervlakte
Bijna 1.100 km2, 0,3x Nederland

Taal
Engels en Chinees (voornamelijk Kantonees).

Klimaat
Hong Kong heeft een subtropisch klimaat met hete, vochtige zomers en koele, relatief droge winters. De regentijd is van mei tot en met september.

Beste reistijd
Oktober tot en met december. De gemiddelde temperatuur ligt rond de 22 gr. Celsius.

Geld
De nationale munteenheid is de Hong Kong dollar.

Tijdverschil
In Hong Kong is het 7 uur later dan in Nederland of België.

Neem contact met ons op

Stuur ons een e-mail en u ontvangt binnen 24 uur een antwoord op uw vraag.

Not readable? Change text. captcha txt

Start typing and press Enter to search