SURINAME

Suriname: bijzondere smeltkroes van vreedzaam samenlevende culturen

“Een bos vol rijkdom.” Suriname is een exotische en intrigerende bestemming, een multicultureel pareltje voor belevingstoeristen, die echt iets anders willen ervaren maar met een ‘Dutch touch’ (Nederlands gesproken!!) hetgeen een heel verrassend, prettig, gevoel geeft. Een heerlijke mix van Caïribische, Zuid-Amerikaanse en Nederlandse sferen. Een onaangetast land met boeiende culturele tradities, mooie koloniale overblijfselen en veel natuurschoon dat nog ontdekt kan worden. Afdalen naar prachtige watervallen, intensieve wandelingen door het regenwoud met een lokale gids, fietstochten langs oude plantages, baden of varen in/over de Suriname-rivier of gewoon in stilte genieten van de adembenemende natuur.

Praktische informatie

  • Oppervlakte
    163.820 km2, 5x Nederland.
  • Taal
    Nederlands en Surinaams.
  • Klimaat
    Tropisch regenklimaat.
  • Beste reistijd
    Februari tot april.
  • Geld
    Surinaamse dollar.
  • Tijdsverschil
    Zomer: 5 uur vroeger, winter: 4 uur vroeger.

Hoogtepunten van Suriname

Voor avonturiers

Suriname is het Mekka voor de avontuurlijk en actieve reiziger, die niet de gebaande paden wil bewandelen, maar toch in een soort ‘vertrouwde’ omgeving wil vertoeven. Langzaam maar zeker ontdekken Nederlanders Suriname als vakantieland, mede dankzij veel positieve pers. Een strandbestemming is het zeker niet, maar Suriname heeft genoeg om het gebrek aan droomstranden te compenseren. In het binnenland liggen uitgestrekte regenwouden. En cultuur? Suriname is een smeltkroes van Hindoestaanse, Afrikaanse en Indiaanse culturen. Suriname is met name geschikt voor de avontuurlijk ingestelde reiziger, die bestand is tegen hoge doses cultuur, religie en natuur. Met één bruisende stad en een uitgestrekt binnenland. Bovendien is het leven er “doordrenkt” met Nederlandse historie.

Rivierstranden

Suriname of Sranan, is sinds 1975 een onafhankelijke republiek, maar er bestaat nog steeds een sterke band met Nederland. Mede vanwege de culturele samenstelling van de bevolking, vertoont het land meer overeenkomst met het Caribische gebied, dan met Latijns Amerika.
Voor uitgestrekte zandstranden moet u niet naar Suriname gaan, de kust is overwegend moerassig en krijgt grote hoeveelheden slib te verwerken afkomstig van de Amazone. Het land kent wel een aantal rivierstranden, onder meer bij Galibi aan de Marowijne-rivier waar gigantische zeeschildpadden ieder jaar hun eieren komen begraven.

Veel bijzondere excursies

Suriname is doordrenkt met het Nederlandse koloniale verleden, bijvoorbeeld dankzij plaatsnamen als Wageningen en Groningen. Suriname is veilig en relaxed. U kunt in Paramaribo ’s avonds gerust over straat – er is veel te beleven! – en in het binnenland zijn de overal voorradige hangmatten een lust voor lichaam en geest. Maar er is ook genoeg te doen: een fietstocht naar de plantages in de Commewijne en Fort Nieuw Amsterdam, urenlange hobbelritten over stoffige bauxietwegen, varen in een korjaal over de Suriname Rivier naar een eco resort diep in het Amazonegebied, afdalen naar prachtige watervallen, intensieve wandelingen door het regenwoud met de lokale bevolking als gids, vissen op piranha’s en ander “big game fishing” en vogels kijken.

Trendy Paramaribo

Sprankelend Paramaribo zit vol koloniale architectuur met prachtige, veelal houten, monumentale gebouwen. De verschillende bevolkingsgroepen, met hun eigen cultuur en godsdienst, zorgen voor een afwisselend en fascinerend straatbeeld. De synagoge, de kerk en de moskee staan naast elkaar en weerspiegelen de harmonie waarin de etnische groepen naast elkaar leven. Het is een stad met een rijke historie en prachtige gebouwen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het historisch centrum van Paramaribo sinds 2002 op de Werelderfgoedlijst van Unesco vermeld staat. Natuurlijk is daar Fort Zeelandia, dat we vooral kennen van de vreselijke Decembermoorden. Het is echter geen lugubere gevangenis! In tegendeel, het is een minuscuul kasteeltje temidden van een tuin vol palmbomen. Tegenwoordig is er een museum in gevestigd waarin u onder meer kunt zien hoe de oude kolonisatoren hier ‘in de West’ leefden.

Iets verderop ligt het centrale plein met enkele typische Oudhollandse stenen bouwwerken. Voor het gebouw waarin vandaag de dag het Ministerie van Financiën is gevestigd, stond de toren van het Groningse stadhuis model. En dan is er nog de unieke kathedraal van Paramaribo, het grootste houten gebouw van Latijns-Amerika.
In Paramaribo zijn volop restaurants waar men de heerlijkheden van de Surinaamse keuken kan ontdekken, maar de mogelijkheid bestaat ook om patat met frites te bestellen….Dan wordt weer eens te meer duidelijk dat Suriname tot 1975 onderdeel uitmaakte van het Koninkrijk der Nederlanden.

Ongerepte jungle

Vrijwel alle (Nederlandse) toeristen combineren het beleven van Paramaribo met het maken van een trip naar het binnenland, dat wereldwijd vermaard is. Suriname is voor bijna 90 procent bedekt met regenwoud, doorsneden door talloze rivieren. Hier wonen Marrons en indianen en daarnaast zoeken (Braziliaanse) ‘gold diggers’ er hun geluk. Deze jungle is onderdeel van het Amazonegebied en vaak alleen over het water per korjaal (uitgeholde boomstam, met buitenboordmotor) of propellervliegtuig door de lucht te bereiken. Een hele belevenis, omdat midden in de jungle op een airstrip wordt geland! U kunt naar het indianendorp Palumeu, waar de Trio en Wajana indianen wonen, op ca. 75 minuten vliegen ten zuiden van Paramaribo. Vanuit een rustieke junglelodge gebouwd in traditionele stijl, is het mogelijk een beleefdheidsbezoek te brengen aan het dorpshoofd. Hierbij wordt u uitgenodigd om samen met hem te ‘toasten’ met een slok ‘casiri’of ‘peprewatra’ om de nieuw gesloten vriendschap te bezegelen. Een bijzondere ervaring! Eveneens bijzonder is het maken van een korjaaltocht naar de nabij gelegen Makubawatervallen, waar u heerlijk kunt zwemmen in de rivier, junglewandelingen maken of gewoon lekker relaxen in meegebrachte hangmatten, terwijl uw lunch wordt klaargemaakt op de barbecue.

Natuurreservaten in alle soorten en maten

Suriname kent ook verschillende natuurreservaten, waarvan Brownsberg een bekende is. Vanaf het centrale gedeelte van dit natuurpark heeft men een prachtig uitzicht over een immens stuwmeer, het Van Blommensteinmeer.

Een ander natuurreservaat is Galibi, gelegen aan de monding van de Marowijne-rivier. De charme ligt in de schoonheid van het strand met kokos- en mangobomen en de Caraïben-indianencultuur in de dorpen. Galibi is verder een bekende nestelplaats van de reuzenschildpad: van januari tot september bestaat de grootste kans om deze sterke prehistorische beesten op het strand te aanschouwen. Een geweldige belevenis!

Het tweede UNESCO werelderfgoed van het land ligt verder landinwaarts: het Centraal Surinaams Natuurreservaat, bijna half zo groot als Nederland. Op dit moment verreweg het grootste beschermde natuurgebied in het gehele Amazonegebied. Voor de natuurliefhebber is het een van de meest onbedorven stukken regenwoud op aarde. In het noorden bestaat het reservaat uit de spectaculaire Raleighvallen en de granieten Voltzberg, een rotskop die alleen al vijf endemische plantensoorten herbergt. De zeldzame rode rotshaan, een verblindend oranje vogel, is hier nog steeds onbedreigd aanwezig.

Verder naar het zuiden ligt het Tafelberg Reservaat, een zandstenen tafelberg met bergwanden waarlangs indrukwekkende watervallen zich omlaag storten.

Nog verder naar het zuiden ligt het uitgestrekte Wilhelmina-gebergte, waarvan de Juliana Top met 1230 meter de hoogste is. Temidden van dit uitgestrekte natuurgebied bevindt zich het meest bizarre geologische verschijnsel van Suriname: het Duivelsei. Dit is een klif die met roodgele granieten wanden boven het regenwoud uitsteekt en waar op de top een eivormige kei balanceert.

BEVOLKING & GODSDIENST

Er wonen nu rond de 435.000 mensen in Suriname. Ongeveer 150.000 hiervan wonen in de hoofdstad Paramaribo. De bevolking van Suriname vertoont een grote etnische verscheidenheid, die toe te schrijven is aan de gevoerde koloniale arbeidspolitiek om de plantagelandbouw in stand te houden. Deze gevarieerdheid heeft geleid tot een gesegmenteerde samenleving, waarbinnen diverse etnische groeperingen relatief zelfstandig functioneren.

Tot dusver heeft zich het streven naar eenheid in verscheidenheid voornamelijk langs formele weg gemanifesteerd, onder andere door het instellen van officiële feestdagen, waarbij christelijke, hindoeïstische en islamitische feestdagen een plaats kregen naast nationale gedenkdagen als emancipatiedag (1 juli) en onafhankelijkheidsdag (25 november).

De Creolen zijn oververtegenwoordigd in de stad (circa 75% woont in Paramaribo). Velen hebben van oudsher een administratieve werkkring of vervullen de meer technische beroepen. Een gering aantal is in de landbouw werkzaam. Hun sociaal-politieke dominantie is in de loop der jaren aangetast door de relatief sterke demografische en sociaal-economische groei van de Hindoestanen, die in de stedelijke administratie (35-40% woont in Paramaribo) een plaats naast de creolen opeisen en een belangrijk deel van de handel in handen hebben. Daarnaast vormen zij de meerderheid onder de kleinlandbouwers.

Evenals de hindoestanen zijn de Javanen niet meer uitsluitend landbouwers. Er is sprake van een duidelijk proces van sociaal-economische stijging.

De Chinezen hebben in aanvulling op de Hindoestanen een deel van de handel in handen. Zij bezitten een hoog aspiratieniveau voor hun kinderen.

Europeanen (voornamelijk Nederlanders) en andere etnische groepen, onder wie Libanezen, zijn in aantal gering, maar hun sociale en economische invloed is niet onbelangrijk.

De Marrons wonen als afstammelingen van de van plantages gevluchte slaven merendeels in het binnenland. De openlegging daarvan heeft hen dichter bij de Surinaamse kustsamenleving gebracht; hetzelfde geldt – in beperktere mate – ook voor de Indianen, de oorspronkelijke bewoners, die ook wel de Inheemsen genoemd.

De godsdienstige verscheidenheid van Suriname komt in hoge mate overeen met de etnische. Nergens ter wereld liggen de synagoge en moskee zo pal naast elkaar als in de Keizerstraat te Paramaribo. Suriname heeft vele godsdiensten en de religieuze verdraagzaamheid kent geen grenzen. Weinig Surinamers zullen zich atheïst noemen. De meest voorkomende godsdiensten zijn rooms-katholicisme, protestantisme, hindoeïsme en islam, elk met ca. 25% aanhangers.
De Evangelische Broedergemeente (Hernhutters) en de Rooms-Katholieke kerk hebben vooral onder de creoolse bevolkinggroep veel aanhang en daarnaast onder indianen en Chinezen. De beide kerken begonnen hun zendingswerk onder de slavenbevolking, enkele tientallen jaren voor de afschaffing van de slavernij in 1863. Zij waren bovendien belangrijk voor de ontwikkeling van het onderwijs. Voor veel creolen is ook het pantheïstische winti-geloof, met Afrikaanse elementen, nog steeds belangrijk. Winti en christendom gaan voor velen broederlijk samen.

Ook onder indianen zijn traditionele religieuze gebruiken nog steeds in zwang.
De Hindoestanen hangen overwegend het hindoe-geloof aan, verdeeld over orthodoxe Sanatan Dharm en de vrijzinnige Arya Samaj. Het kastenstelsel heeft in Suriname nooit echt een rol gespeeld. Een minderheid van de hindoestanen is moslim. Ook vrijwel alle Javanen, in omvang de derde bevolkingsgroep in Suriname, hangen het moslimgeloof aan. Opvallend is de opkomst in de afgelopen jaren van kleine christelijke groepen en sekten, die vooral onder creolen hun volgelingen vinden.
De Marrons zijn (wat betreft de Saramaccaners) gedeeltelijk gekerstend en beoefenen daarnaast een traditionele godsdienst van Afrikaanse herkomst.

Neem contact met ons op

Stuur ons een e-mail en u ontvangt binnen 24 uur een antwoord op uw vraag.

Not readable? Change text. captcha txt

Start typing and press Enter to search